Print

‘n Dooie Vormgodsdiens

Written by Prof Johan Malan.

Dit is nodig dat ons op die groot ontnugtering en skok sal let wat deur ‘n dooie vormgodsdiens veroorsaak word. Hier op aarde kan jy dalk daarmee wegkom, maar voor die troon van die Here, wanneer dit té laat is om jou foute en sondes reg te stel deur vergifnis en verlossing daarvoor te kry, sal dit tot jou ewige verdoemenis lei.

Daar is twee skrifgedeeltes waarin die Here Jesus baie duidelik vir ons sê dat daar mense gaan wees wat hulleself as goeie Christene beskou, maar wat deur Hom verwerp gaan word wanneer hulle sterk daarop aanspraak sal maak om in sy koninkryk toegelaat te word. Die eerste waarskuwing oor die eindtydse gevolge van vormgodsdiens kry ons in Christus se bergpredikasie en die ander een in sy waarskuwing aan die gemeente in Laodicea. In sy bergpredikasie het Hy gesê:

“Gaan in deur die nou poort, want breed is die poort en wyd is die pad wat na die verderf lei, en daar is baie wat daardeur ingaan. Want die poort is nou en die pad is smal wat na die lewe lei, en daar is min wat dit vind. Maar pas op vir die valse profete wat in skaapsklere na julle kom en van binne roofsugtige wolwe is. Aan hulle vrugte sal julle hulle ken... Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is. Baie sal in daardie dag vir My sê: Here, Here, het ons nie in u Naam geprofeteer en in u Naam duiwels uitgedrywe en in u Naam baie kragte gedoen nie? En dan sal Ek aan hulle sê: Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My, julle wat die ongeregtigheid werk! Elkeen dan wat na hierdie woorde van My luister en dit doen, hom sal Ek vergelyk met ‘n verstandige man wat sy huis op die rots gebou het... En elkeen wat na hierdie woorde van My luister en dit nie doen nie, sal vergelyk word met ‘n dwase man wat sy huis op die sand gebou het. En die reën het geval en die waterstrome het gekom en die winde het gewaai en teen daardie huis aangestorm en dit het geval, en sy val was groot” (Matt. 7:13-27).

Uit hierdie gedeelte is dit duidelik dat daar twee paaie is wat na die ewigheid lei. Die een is die smal weg met die min mense daarop wat hemel toe gaan, en die ander een die populêre breë weg wat hel toe gaan. Uit die bergpredikasie is duidelik dat daar basies twee redes waarom mense op die breë weg beland. Die een is rykdom en wêreld plesier, en die ander een ‘n valse vormgodsdiens. Wat rykdom betref, gee die Here Jesus aan ons ‘n alternatief bo die versameling van aardse skatte: “Maak vir julle skatte bymekaar in die hemel, waar geen mot of roes verniel nie en waar diewe nie inbreek en steel nie; want waar julle skat is, daar sal julle hart ook wees... Niemand kan twee here dien nie; want óf hy sal die een haat en die ander liefhê, óf hy sal die een aanhang en die ander verag. Julle kan nie God én Mammon dien nie!” (Matt. 6:20-24). Jy móét ‘n keuse maak: as dit jou groot prioriteit is om verganklike wêreldse bates te versamel, dan dien jy die geldgod, Mammon, en hy sal jou aan die einde van die breë weg in sy ewige tente ontvang. Mammon verlei dus mense om deur ‘n sondige, wêreldse lewenswyse hulle siele aan hom te verkoop en daardeur die breë weg bo die smal weg te verkies.

Daar is egter ook nog ‘n ander, baie belangrike rede waarom mense op die breë weg beland, en dit is misleiding deur valse profete. Dit is die wolwe in skaapsklere wat met ‘n onskuldige en vroom voorkoms hulle bedienings beoefen, maar van binne is hulle inhalige en roofsugtige wolwe wat net geestelike verwoestingswerk doen. Hulle werklike motief is selfverryking en selfverheerliking, daarom gebruik die duiwel hulle om ‘n misleidende vormgodsdiens aan mense op te dis. Hy gee selfs aan hulle die okkultiese vermoë om wonderwerke in die Naam van Jesus te doen, sodat naïewe kerkgangers daardeur op ‘n dwaalspoor geplaas kan word wat by die breë weg aansluit.

Hulle aanspraak voor die troon van die Here sal wees dat hulle in sy Naam gepreek, wonderwerke gedoen en duiwels uitgedryf het. Die Here Jesus sal aan hulle sê: “Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My, julle wat die ongeregtigheid werk!” (Matt. 7:23). Ons móét dus baie duidelik die feit in ag neem dat daar wél so-iets soos ‘n valse Christendom is waardeur mense mekaar salig spreek, maar die ware kruisevangelie word nie daar verkondig nie. Siele word nie in sulke kerke gered nie, want mense se lewens word nie op die Rots, Jesus Christus, gebou nie. Valse fondamente word aan hulle gebied, bv. dat ‘n goeie lewe, die uitverkiesing of ‘n wonderwerk hulle red.

Valse evangelies van hierdie aard word net deur valse profete verkondig, wat self nog nie ‘n ontmoeting met die gekruisigde en verrese Here Jesus gehad het nie. Hy ken hulle nie as sy eie nie, al loop hulle ook in skaapsklere tussen die mense rond en preek in sy Naam. Diep binne-in hulle is die wolf-natuur van die ou lewe nog nie onttroon nie, daarom word hulle deur bedekte hebsug voortgedryf om hulle dwalings so populêr as moontlik te maak. Dit is in elk geval nie moeilik om aan gevalle, wêreldsgesinde mense lae geestelike standaarde aan te bied, en dit met die aanspraak van goddelike wonderwerke op te smuk nie. Dit is alles egter tevergeefs, want sonder ‘n ware bekering kan ons God nie behaag nie.

Op daardie dag sal dit nie vir die valse profete help om argumente aan te bied dat hulle in die Naam van Jesus gepreek en ook tekens gedoen het nie. Die Here Jesus het hulle gewaarsku: “Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is.” Die eerste tree om die wil van God te doen, is om waarlik tot bekering te kom. “God het dan die tye van onkunde oorgesien en verkondig nou aan al die mense oral dat hulle hul moet bekeer, omdat Hy ‘n dag bepaal het waarop Hy die wêreld in geregtigheid sal oordeel deur ‘n Man wat Hy aangestel het, en Hy het hiervan aan almal sekerheid gegee deur Hom uit die dode op te wek” (Hand. 17:30-31).

Het jy al God se wil gedoen deur die kruis-evangelie aan te neem en jou grondig te bekeer. Hy “wil nie hê dat sommige moet vergaan nie, maar dat almal tot bekering moet kom” (2 Pet. 3:9). Daar is ook ‘n tweede opsig waarin die valse profete nie God se wil doen nie, en dit is m.b.t. heiligmaking. 1 Thessalonicense 4:3 sê: “Dit is die wil van God, julle heiligmaking.” Heiligmaking stel ons voor ‘n duidelike opdrag om ons ou, sondige, wêreldsgesinde natuur oor te lewer om gekruisig te word. Die Here Jesus het gesê: “As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën en sy kruis elke dag opneem en My volg” (Luk. 9:23).

Valse predikers weet egter niks van hierdie tweede genadewerk van heiligmaking deur selfkruisiging en vervulling met die Heilige Gees nie, daarom bied hulle aan sukkelende, dikwels ongeredde naamchristene ‘n ander oplossing vir hulle probleme, naamlik duiwel-uitdrywing. Een ná die ander bevrydingsbediening word gestig om mense van demoniese besetenheid te verlos, terwyl die meeste van hulle bloot net onder die mag van die vlees, of sondige natuur, van die mens is. Duiwels word geïdentifiseer, bv. ‘n vraatsug-duiwel, ‘n wellus-duiwel, ‘n gedlgierigheid-duiwel, ‘n baklei-duiwel, ‘n lieg-duiwel, ‘n skinder-duiwel, ‘n steel-duiwel, ens. Die duiwel word dan uitgedryf om aan die persoon oorwinning oor sy sondes en probleme te gee.

Dit help hom egter niks nie, omdat die sondige natuur waarmee hy gebore is, nog nie in ‘n volle oorgawe afgelê is sodat hy met die nuwe natuur beklee kan word wat na God geskape is in ware geregtigheid en heiligheid nie (Ef. 4:22-24). Hierdie soort van duiwel-uitdrywing wat deur valse profete gedoen word, gaan ook nie hulle kanse versterk om deur die Here Jesus aanvaar te word nie. Dit sal eerder hulle oordeel groter maak omdat hulle nie die volle waarheid van die kruis-evangelie, asook die Bybelse leer van heiligmaking, aan mense verkondig het nie. Hulle én hulle misleide volgelinge sal voor die groot wit troon verdelg word wanneer die storm van God se eindoordeel oor hulle losbars. Soos die man wie se huis – dalk uiterlik ‘n baie mooi huis – op sand gebou is, sal hulle sekerlik vergaan omdat die fondament van bekering in hulle lewe ontbreek.

Dit sal nie help om in die Naam van die Here Jesus ‘n Christelike gemeente of ander bediening te bedryf sonder om mense op ‘n Bybelse manier tot bekering te lei, en ook aan hulle die leer oor heiligmaking te verkondig nie. Wanneer ‘n sondaar voor die kruis kniel en Jesus as sy Verlosser aanneem, dan word die werke van die duiwel in sy lewe verbreek. Daarna moet hy deur die vervulling met die Heilige Gees ook volle oorwinning oor die hartstogte en begeerlikhede van die vlees kry, asook oor die versoekings van die duiwel.

Indien die stap van heiligmaking nie deur weergebore Christene geneem word nie, het hulle nie die geestelike krag om teen versoekings en vleeslike luste te oorwin nie, en ook nie die geestelike insig om al die subtiele dwalings van valse leraars te kan onderskei nie. As gevolg hiervan beland baie van hulle op die dwaalweg van misleiding, en raak sommige van hulle die slagoffer van wêreldgesindheid, materialisme, buite-egtelike verhoudings, of watter ander sonde ook al.

Behalwe die vormgodsdienstiges wat deur die Here weggewys gaan word, gaan daar ook baie vleeslike Christene met leë hande voor Hom verskyn, gered asof deur vuur heen (1 Kor. 3:15). Die Here Jesus het ons om goeie redes gewaarsku toe Hy gesê het: “Pas op dat niemand julle mislei nie... Want daar sal valse christusse en valse profete opstaan, en hulle sal groot tekens en wonders doen om, as dit moontlik was, ook die uitverkorenes te mislei” (Matt. 24:4,24). Sorg dat jy nie saam met hulle weggewys word nie.

Die selfregverdiging van Laodicea

‘n Baie duidelike geval van dooie vormgodsdiens word deur die Here Jesus aangespreek in sy brief aan die Laodicense: “Omdat jy lou is en nie koud of warm nie, sal Ek jou uit my mond spuug. Want jy sê: Ek is ryk en het verryk geword en het aan niks gebrek nie; en jy weet nie dat dit jy is wat ellendig en beklaenswaardig en arm en blind en naak is nie" (Op. 3:16-17). Laodicea is die enigste van die sewe gemeentes in Openbaring wat geen enkele woord van goedkeuring van die Here ontvang het waarin Hy sekere werke of eienskappe van hulle prys nie. Hulle was uiters walglik vir Hom, soos lou water in die mond. Hulle selfgesentreerdheid, materialisme en humanistiese vormgodsdiens was afstootlik vir die Here, en Hy het Homself daarvan gedistansieer deur hulle uit sy mond te spuug.

Die lou, selfvoldane, selfgesentreerde en geestelik bankrot gemeente van Laodicéa is kenmerkend van die kerk van die 20ste eeu, en as sodanig verteenwoordig dit die laaste periode in die kerkgeskiedenis. ‘n Sorgwekkende toestand heers in dié geestelik afgestompte gemeente. “Laodicea” beteken “menseregte.” As gevolg van hulle humanistiese oriëntasie het hulle ‘n horisontale ingesteldheid op menseregte. Die mens-God-verhouding ontvang bykans geen klem nie omdat die mens in die humanistiese filosofie die oppergesag het en die bepaler van sy eie lotgevalle is. Dit is waarom hy vir homself die reg opeis om die Bybel as ‘n onvolmaakte en menslike boek te beskryf en openlike twyfel oor Jesus se maagdelike geboorte, sy godheid, sy opstanding en sy persoonlike wederkoms uit te spreek.

Tevrede met slegs ‘n uiterlike gedaante van godsaligheid gaan die gemeente van Laodicea voort op die weg van vormgodsdiens, en is nie eers bewus van sy geestelike armoede nie: “Jy weet nie dat dit jy is wat ellendig en beklaenswaardig en arm en blind en naak is nie.” Ten spyte van al die welvaart en goed georganiseerde aktiwiteite word Christus nie werklik geken of gedien nie. Sy Naam word wél gebruik, maar daar eindig dit ook. Van só ‘n stelsel van mensgemaakte godsdiens wat op intellektuele argumente, morele beredenering en uiterlike vertoon ingestel is, onttrek die Here Jesus Homself en Hy sê ook duidelik waarom Hy dit doen.

Die voorspoedsteologie van Laodicea, op grond waarvan hulle sê: “Ek is ryk en het verryk geword en het aan niks gebrek nie,” is op selfregverdiging en ‘n gemaklike aardse lewe ingestel, maar word deur geestelike bankrotskap gekenmerk. Die prediking deur ewe materialistiese en selfvoldane leraars is slegs daarop gerig om mense se gehoor te streel (2 Tim. 4:3-4).

Die gevolg hiervan is dat die jong geslag deur ‘n Laodicese gees bemeester word. Binne hierdie teologiese raamwerk is die kwessie van sonde irrelevant omdat die begeertes van die eie-ek die botoon oor die bepalings van die Bybel voer. Die god van hierdie wêreld, Mammon, swaai die septer oor die vervalle kerk van Laodicea wat deur die Here Jesus uit sy mond gespuug is. Mammon mislei die moderne geslag om rykdom, populariteit, sukses en ‘n wêreldse selfbeeld na te streef. In hierdie leefwyse is daar plek vir arrogante selfverheerliking, roem op jou eie prestasie, asook vrye teuels aan vleeslike begeerlikhede na drank en al die ander dinge van die wêreld.

Die selfvoldane en selfvergenoegde mens erken nie geredelik sy afhanklikheid van God nie en buig nie maklik die knie voor Hom nie. Die kerk as instituut staan in die diens van die mens om die samelewing nóg meer humanisties te hervorm, met die gevolg dat daar in die totale opset net ‘n gedaante van godsaligheid oorbly.

Die kloof tussen die menseregte-ideologie en die evangelie is onoorbrugbaar. Die humanisme gaan van die standpunt uit dat die mens inherent goed is en slegs deur sy uiterlike omstandighede benadeel kan word. Die evangelie van Jesus Christus stel dit duidelik dat alle mense geestelik bedorwe en van nature sondaars is. Hulle moet deur die wedergeboorte innerlik verander word voordat hulle kinders van God genoem kan word. Hierdie beskrywing van die mens as ‘n sondaar is vir die humaniste totaal onaanvaarbaar, en hulle beskou dit as ‘n belediging.

Laodicéa beeld die rasionele, agnostiese en selfregverdigende mens uit. Hy redeneer alles met sy verstand uit, gevolglik bestaan sy godsdiens net uit uiterlike kennis van die Bybel. Die werklike geloofsaanvaarding van die Here se beloftes oor wedergeboorte en heiligmaking ken hy nie, en doen alles in sy vermoë om dit teologies weg te redeneer. Hierdie ingesteldheid lei tot ‘n naamchristendom en kerke wat hulleself volgens menslike kriteria evalueer en op grond hiervan as baie goed beskou. Dit is egter ‘n ernstige vorm van selfmisleiding omdat hulle nie werklik aan die Here behoort nie. Wanneer hulle wél agterkom dat daar nog iets skort, neem hulle hul toevlug tot kerklike ritusse soos die doop en Nagmaal, asook sielkundige berading en selfs hipnose, om oplossings te soek. Hierdeur dryf hulle ál hoe verder van die Here af weg, omdat daar geen plaasvervanger vir ware geloof is nie (Heb. 4:2; 10:38; 11:6).

As gevolg van sy selfgesentreerdheid en ingesteldheid op wêreldse kwessies, is die eindtydse kerk geestelik bankrot en profeties uitsigloos. Die wegraping van die bruidsgemeente sal dus vir sy teoloë, leraars en lidmate as ‘n geweldige skok kom wat nie sonder ‘n diepgaande herwaardering van Bybelse feite verklaar sal kan word nie. Geseënd is hulle wat wél vir antwoorde na die Bybel toe gaan en hulle saak met die Here regmaak. Die ander sal op die weg van misleiding voortgaan en tot hulle eie ondergang ‘n verbond met die Antichris sluit.

AW Tozer 22